İstanbul Gibi Sevdim Seni

Selim Belviranlı

Karanlıktan korkardım bilirsin
Her köşe başı acılar sızlatırdı yüreğimi
Ve her dönüşte yaşlar akardı gözümden
İstanbul gibi severdim seni
Yedi tepesinde yetmiş aşk
Karanlıktan korkardım bilirsin
Bir kez olsun bir anlık gelmezdin
Boğazdan öylesine bir selam çakardın
Yaldızlı şaşaalıydı bakışların
İstanbul kadar gururluydu saçların
Karanlıktan korkardım bilirdin,
Belki de bu yüzden benden giderdin
Tüm hesabı alt alta dizerdin
Altına bir çizik çekerdin
Faturayı dürerdin bükerdin
Hepsini bana yıkar giderdin

İstanbul aşktır bilirsin
Sülaymaniye aşk Kadıköy aşk
Fatihten kalmadır bu altı yüz yıllık kır at
Kim dizginini tutabilir
Kim namusuna dil uzatabilir
Ayasofyanın nazlı gelini
Beyazlar sana ne de çok yakışır
Buna aşk derler bu coğrafyada
Sulu kuleden surlara
Bu aşkın adı İstanbul’dur
Karanlıktan korkardım bilirsin
Arka sokaklarda kaybettim gönlümü sen bulamazsın
Senin ayakların alışık değildir bizim kaldırımlarımıza
Soğuğumuz dudaklarını çatlatır
Topraklarımız ellerini
Karanlıktan korkardım bilirsin
Karanlıklarıma gelme çıldırırsın