Yitip giden ne varsa zihnimin avucundan,
Gözlerimden süzülmüş damlalara emanet.
Unutmak esrarını, hafızaya nakşeden,
Gönlün harap şehrinde tek saray o sadakat.
Teşekkür etmeyi bilene verilen ses.
Özür dileyebilen hicranı saran , tatlı bir nefes.
İkrama uzatılan İbrahimî o şükür.
İçin için tebessüm eden kasemler mi üşütür?
Sualsiz cevapların barınağı, sadakat.
0 yorum:
Yorum Gönder