Gül Semâya Aşıktır

Ümran Tokmak

Ne dense boşunadır, kör güne cellât başlar
Nedense bir baş için, kesilir nice başlar.

Can annedir yavruya, kuytuda bir dalda gör.
Canan nedir, nerdedir? Mahi gibi dal da gör.

Gözler güzelce baksa, niyaz etse bireyler
Gözler onu Yaradan, iki gönlü bir eyler.

Gülsem aya ay küser, gülmem seninle felek
Gül semâya âşıktır, bak da sen inle felek.

Giryanıma benziyor, aşk yarası derince
Gir yanıma nazlı yâr bağban gülü derince.

Su; fikirden süzüldü, aklından kus ur’unu
Sûfi, kirden kurtulur, söylerse kusurunu.

Hafız’a neyi sorsan, Kur’an’la veciz eder
Hâfıza donar kalır, hepsine “vecize” der.

Dinince top sesleri yankı gelir son uçtan
Dinince yaşa, kurtul. Şu talihsiz sonuçtan.

Kurt ulur seher vakti, şanlı alemdar gelir
Kurtulur Türk yurtları, yine âlem dar gelir.