Üşüyorum Yokluğunda

Abdulsemet Telimen

Bilmezdim
Sensizliğin bu denli soğuk olduğunu
Sensizim ve üşüyorum
Temmuz ayında buz tutmuş her yanım
Tir tir titriyorum
Sensizlik bu zemheri
Hiç bir ateş ısıtamıyor bedenimi

Ve ben sensiz dağ başıyım
Karlarla beraberim soğuğum / üşüyorum
Ne olur gitme sevgilim
Gözlerinin olmadığı bir dünyada kalamam ben
Fırtınada değil / yokluğunda buz tutar bedenim

Bir gün bakmazsam gözlerine
Hissetmezsem kokunu
Tutmazsam ellerini yaşayamam
Buz tutar her yanım donar kalırım
Yaşayabilmek için kokuna / sıcaklığına muhtacım
Sensizlik ölümdür
"yokluğun ölümün diğer adıdır"

Ve yokluğun ölümün ta kendisidir...