Rüzgâr Üşüyor

Yeliz Şenay

iç hallerimde aşkından azık yiyen ben
bugün,bu hüzün kopardı dağı yerinden
yol dikenle dolu kanadım,
ama dedim,vazgeçme yürümekten.

yürüdüm,yürüdüm
ay karanlıkta prangaladı bedenimi
sabit kaldım,
ölümü görmeden
ne ileri ne geri gidemem ben.

dilsizim,körüm
iki parmak arasında kalem
iki dudak arasında kelam gibiyim
yoruldum,
başı kesik mum gibi içime damlamaktan.
bahtından özgürlük uman
köleyim