Kim Unutturabilecek Seni

Abdulsemet Telimen

İstanbul'u aydınlatıyordu saçların
güneş gibi açıyordu her bir teli
Kız kulesinin en üst tepesinde
ve sahiller ısınıyordu gelişinle



her gün bir başka güzeldin
her gün bir başka şekildi saçların
pırıl pırıl parlıyordu gözlerin
sarayburnu’nda
Gülhane parkı'nda

şimdi yoksun
hasrettim saçlarına
karanlığa mahkum oldu şehr-i İstanbul
ardında caddeleri siyaha boyadın sanki
kuşlar sahipsiz kaldı Sultanahmet'te

yürüyorum karanlık bir şehirde
yapayalnız siyah bir sahilde
eskiden deniz tutmazdı beni
görülmüş şey değil içim ürperiyor
temmuz ortasında üşüyor yüreğim

artık hiç bir şey eskisi gibi değil
İstanbul beni
ben gözlerini arıyorum
hangi balıkçının oltasına takıldın da gittin
hangi vicdansız ekmek arası yaptı gözlerini
hangi densiz öpüyor şimdi kiraz dudaklarını
söyle kim okşuyor saçlarını Galata köprüsünde

hangi mum aydınlatacak şimdi koca şehri
senden sonra hangi bakış büyüleyecek gözlerimi
hangi yürek sökebilecek yüreğimdeki pasları
hangi babayiğidin kızı doldurabilecek yerini
ve hangi varlık unutturabilecek bana seni…