Dönüşken Şiir

Hülya Yücel Ergün

Her şey bir başka şeye öykünüyor,
ne güzel, değişiyor zamanla.

Toprak cama öykünüyor mesela;
yediğim elma hücrem oluyor,
birkaç tuğla eve dönüşüyor,
bir tırtıl kelebeğe,
bir isyan itaate duruyor,
kan süte dönüşüyor,
süt yoğurda.
Ne güzel, her şey değişiyor yatağında
bir uyku bir rüyaya.

Bir aşkın çocuğa dönüşmesi
bana hep hayret verir,
hatta düşüncenin yazıya.
Ve ürkerim dönüştüğünde
içtiğim kolanın kocaman bombalara!